Poème de saison

VENDENHAS
Nòstres valents paisants, lo long de la penjada,
Pér anar vendenhar se son escampilhats;
En man los grans panièrs, atentifs e corbats
Amàssan vistament la recòlta sucrada.
Quan del bèl madur, la desca es emplenada,
Líuran dins lo tonèl ont los rasions grudats,
Bulíran pauc a pauc, cada còp empacats,
E forníran bien lèu la liquor tant aimada !
Qu'as d'amics, paure vin, tu qu'escauduras tant
Lo còs. l'esprit, lo cur. Per io, res qu'en pensant
A ton gos parfumat, me'n prusís la luseta !
S'enquèra los marchands te daissàven tit pur !
Mès lo diable sol sap qual es lo pus volur;
Nos fóton un bardís que val pas de piqueta !
Floressàs (Lot),